Սեռագանի այցը հորոխպերներին

Հիսունից հետո նույնիսկ ԷՆԻնքդ քեզնից ամաչում ու ցույց Է տալիս որ ինքն էլ վաբշե քեզ չի ճանաչում....

Այս սուրբ բլոգի այսօրվա էջում խմում ենք այն հորոխպրտիքների կենացը, ում բանը բանից վաղուց արդեն անցել ա, սակայն նրանք տակավին կանգուն են՝ ուղղակի էդ անտերն էլ չի կանգնում։
Բայց հոգ չէ՝ դա չի ազդում նրանց սեռագան ախորժագների վրա՝ բնաաաաաա՜վ...
Աչքերն ու մտքերը հո տեղն են... մխիթարանքի պես մի բան է...
Ինչ արած՝ այդ է այս անիրավ աշխարհքի կարգը՝
Գալիս ես՝ տենում ես՝ ճաշագում, հազիվ համը բերանդ ա ընգնում ու մեկել հոպ կդրվաաաավ։
Էհ Սաադինը հաստատ էս առիթով ա գրել՝
Ծնվում ենք ակամա, ապրում ենք զարմացած, մեռնում ենք կարոտոոոով

Շինեք քանի շինում ա