Սանձակ ու Կյանք

Հանգիստ ու նուրբ, մեծ բերանիս խոռոչում,
Հայկի սիրուն, հեզ սանձակն էր գալարվում:

Առանց նազ, առանց տուզ,
Հանգիստ ու նուրբ, պցիկ ու զուսպ,
Առանց հա, առանց սո՛ւս,
Համով ու սուրբ, կյանքի աղբյո՛ւր…

Ազատ ու բաց,
Հպարտ կանգնած,
Աբելի սոված, անկուշտ,
Չտեսանող աչքերում,
Անթերի պատրաստ, ցոփ, շվայտ
Իմ բերանն էր լցոնում:

Յոգ Ռաման ասում ա լոկ տալով ես ազատվում,
Հայկ տղան կարում ա, մեծ սիրով ա դա անում:

Հարե Ռա՛մա,
Հարե Հա՛յկ ջան,
Հարե կյա՛նք մեր եզակի,
Հարի Օմ Տատ Սատ,
Հարի Օմ Տատ Սատ,
Տատ Սատ Ահամ Բհաջամի: